مجمع جهانى تقريب مذاهب اسلامى :امام موسی الکاظم علیه السلام از نگاه علمای اهل سنت
صفحه اصلی » جهان اسلام 

امام موسی الکاظم علیه السلام از نگاه علمای اهل سنت


1397/01/23

در ادامه به چند نمونه از اين روايات اشاره خواهد شد.
 
* گفتار علماء و بزرگان اهل سنت درباره شخصیت امام کاظم(علیه السلام)
با مراجعه به کلمات بزرگان اهل سنت در طول تاریخ پى مى بریم که حضرت موسى بن جعفر(علیه السلام)مورد توجه خاص و احترام ویژه آنان بوده است. در اینجا به نقل برخى از این کلمات مى پردازیم:
*محمد بن ادریس شافعى مى گوید:«قبر موسى بن جعفر التریّاق المجرّب»؛ (قبر موسى بن جعفر(علیه السلام) اکسیر تجربه شده اى است). این کلام اشاره به اجابت دعا در کنار قبر حضرت دارد.(1)
* حسن بن ابراهیم، ابوعلى خلال، شیخ حنابله (از علماى قرن سوّم هـ.ق) می گوید: «ما همّنى امر فقصدت قبر موسى بن جعفر فتوسّلت به الاّ سهّل اللهتعالى لى ما احبّ»(2)؛ (هیچ امرى بر من دشوار نشد جز آن که قصد قبر موسى بن جعفر را مى نمودم و به او توسل مى کردم و خداوند متعال آنچه دوست داشتم را براى من تسهیل مى نمود).
* محمّد بن ادریس بن منذر، ابوحاتم رازى (ت: 277 هـ.ق) درباره امام کاظم(علیه السلام) مى نویسد: «ثقه صدوق، امام من ایمه المسلمین»(3)؛ (او ثقه، صدوق، و امامى از امامان مسلمین است).
* عبدالکریم بن محمّد سمعانى (ت: 562 هـ.ق) می گوید: «هو موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن الحسین بن على بن ابى طالب... ومشهده ببغداد مشهور یزار... زرته غیر مرّه مع ابنه محمّد بن الرضا على بن موسى»(4)؛ (موسى بن جعفر بن محمّد بن على بن الحسین بن على بن ابى طالب... مرقد او در بغداد مشهور و محلّ زیارت است... من قبر او و قبر فرزندش محمّد پسر على بن موسى (الرضا) را چندین بار زیارت کردم).
* ابوالفرج عبدالرحمن بن جوزى (ت: 597 هـ.ق): «کان یدعى العبد الصالح لاجل عبادته واجتهاده وقیامه باللیل وکان کریماً حلیماً، اذا بلغه عن رجل یوذیه بعث الیه بمال...»(5)؛ (او را به جهت عبادت و کوشش فراوان و قیام در شب، عبد صالح مى خوانند. او مردى کریم و حلیم بود. هر گاه از کسى به او اذیتى مى رسید مالى براى او مى فرستاد...).
* ابن اثیر جزرى (ت: 630 هـ.ق) : «و کان یلقّب بالکاظم لانّه کان یحسن الى من یسىء الیه، کان هذا عادته ابداً»(6)؛ (او را کاظم لقب داده اند; زیرا به هر کس که او را اذیت مى کرد احسان مى نمود و این عادت همیشگى او بود).
* محمّد بن طلحه شافعى (ت: 652 هـ.ق) :«او امامى بزرگ مقدار، عظیم الشان، مجتهدى بزرگ، کوشا در اجتهاد، مشهور به عبادت، مواظب بر طاعات و مشهور به کرامات بود. شب را تا به صبح به سجده و قیام بیتوته مى نمود، و روز را به صدقه و روزه ختم مى کرد. و به جهت کثرت بردبارى و گذشتش از متجاوزان، او را «کاظم» نامیدند.
او انسان بدکار را به احسان خود پاسخ مى داد. و با انسان جنایتکار با عفو برخورد مى کرد. و به جهت کثرت عبادتش، او را عبد صالح نامیدند. و در عراق معروف به باب الحوایج الى الله است.
زیرا حوایج متوسلین به خدا، به وسیله او برآورده مى شود. کرامت او عقل ها را متحیّر مى کند، و براى او نزد خداوند قدم صدقى است که زایل نشده و زایل نخواهد شد...
و اما مناقب او بسیار است، و اگر چیزى به جز عنایت الهى نسبت به او نباشد، همین منقبت او را بس است...». آن گاه برخى از مناقب آن حضرت را بازگو کرده است.(7)
* ابن حجر هیتمى (ت: 974 هـ.ق) :«موسى الکاظم وهو وارثه علماً ومعرفه وکمالا وفضلا. سمّى الکاظم لکثره تجاوزه وحلمه. وکان معروفاً عند اهل العراق بباب قضاء الحوایج عند الله. وکان اعبد اهل زمانه واعلمهم واسخاهم...»(8)؛ (موسى کاظم; او وارث جعفر صادق در علم و معرفت و کمال و فضل بود. به جهت کثرت حلمش او را «کاظم» نامیدند. او در عراق به «باب قضاء الحوایج عند الله» معروف است. او عابدترین و عالم ترین و سخاوتمندترین اهل زمان خود بود...).
* نزد اهل عراق معروف به باب قضاء الحوایج عند الله بود
* شیخ محمّد بن على صبّان (ت: 1206 هـ.ق): «امّا موسى الکاظم فکان معروفاً عند اهل العراق بباب قضاء الحوایج عند الله، وکان من اعبد اهل زمانه ومن اکابر العلماء الاسخیاء... ولقّب بالکاظم لکثره تجاوزه وحلمه»(15)؛ (امّا موسى کاظم; او نزد اهل عراق معروف به باب قضاء الحوایج عند الله بود. او عابدترین اهل زمان خود و از بزرگان علماى با سخاوت بود... و به جهت کثرت بردبارى اش او را «کاظم» لقب داده اند).
پی نوشت:
(1). تحفة العالم، ج 2، ص 22.
(2). تاریخ بغداد، خطیب بغدادى، ج 1، ص 120، به نقل از او ; المنتظم ج 9 ص 89.
(3). الجرح و التعدیل، ج 8، ص 138.
(4). انساب السمعانى، ج 5، ص 405.
(5). صفة الصفوة، ج 2، ص 184، ترجمه رقم 191.

[ دفعات بازدید: 35]

نظرات کاربران
نام
پست الکترونیک
متن
کد امنیتی